گفتمش هنگام وصل است ای بت فرخار ، گفت : باش اکنون تا برآید ، گفتم : از گل خار ، گفت : جانت اندر هجر ، گفتم : جان پی ایثار تست گرچه هست این هدیه در نزد تو بی مقدار ، گفت: عاشقان را رنج باید برد ، گفتم : رنج عشق ؟ گفت : از آن دشوار تر ، گفتم : فراق یار ، گفت : چشم مست ما تو را هم ساغری برکف نهاد ؟ گفتم : از میخانه کس بیرون رود هشیار ؟ گفت : ناوک دل دوز ما را شد دلت آماجگاه ؟ گفتمش جانا مرا نبود دلی در کار ، گفت : دل ببردند از کفت ؟ گفتم : بلی ، گفت : این جفا از که سر زد ؟ گفتم : از آن طره ی طرار ، گفت: ....ملک الشعرای بهار

کاش می شد همچو گل بویت کنم
دست در آن جعد گیسویت کنم

کاش می شد تا دوباره در شبی
بوسه ای از طاق ابرویت کنم

#آنجلا

تقصير خودم نيست اگر غرق تو بودميا اينكه شدى باعث آرام وجودم تقصيرتوهم بود كه با ناز نگاهتگشتى همه دنياى من و بود و نبودم من مست نگاهت شدم و در تب وتابمتا بافته از عشق تو شد تارم و پودم جز عشق تو در خانه دل هيچ نديدمجزوصف رخ ماه توشعرى نسرودم من سيبم و تو جاذبه ى عشق زمينىمن منتظر جاذبه ى عشق تو بودم دريا دلى و موج به موجت همه اميددر محضر درياى دلت شاخه ى رودم گفتم كه برايت كمى از عشق بگويميا اين كه مراعات كنم حد و حدودم؟ #طاهره_داورى

آن لحظه كه از عشق تو فرجام گرفتمچون موج به ساحل زده آرام گرفتم هر واژه ى زيبا كه نگينيست به شعرماز چهره ى چون ماه تو من وام گرفتم چشمان تو چون باده و لبهاى تو چون جامسرمستى از آن باده و آن جام گرفتم ايام به كام است زمانى كه تو باشىچون كام ز هر لحظه ى ايام گرفتم در دام نگاه تو كه افتاد نگاهمتضمين غزل را من از آن دام گرفتم من گوشه نشين بودم و فارغ ز جماعتاز عشق تو شاعر شدم و نام گرفتم هر جاكه براى غزلم قافيه كم بودمن قافيه از حضرت خيام گرفتم #طاهره_داورى

شعرهايم را نگاهت آسمانى مى كندبيت بيتش را برايم جاودانى مى كند كهنه بود اشعار من در روزگار شعر نودر كنارت پيرشعرمن جوانى مى كند تا دوبيتى و رباعى و غزلها هر چه هستعاشقانه با نگاهت همزبانى مى كند واژه هاى شعر من در گير احساس تو شدقلب تو با قلب شعرم مهربانى مى كند مردم چشمان تو بر تخت ملك شعر منحاكمانه دفترم را حكمرانى مى كند هر نگاهت شعله اى بر قله ى اشعار منكوه شعرم بعد از آن آتشفشانى مى كند نبض شعرم مى زند با ديدن چشمان توگوش كن عاشق شده چون نغمه خوانى مى كند تير مژگانت زند آتش به جان شعر منچشمهايت شعر هايم را روانى مى كند #طاهره_داورى

بیرون از مرزهای زبان پارسی و در آن سوی فرهنگ ایرانی ، سعدی ، اندیشمندان را به شگفتی همراه با ستایش برانگیخته است . ارنست رنان ، زبان شناس ، مورخ ، منتقد و نویسنده فرانسوی ،/ هانری ماسه نویسنده فرانسوی ، / سرویلیام جونز ، شرق شناس انگلیسی ، / رینلد نیکلسون از بزرگترین پژوهشگران و مترجمان فرهنگ و ادب ایران ، / امرسون، پدر ادبیات آمریکا و... در باره سعدی سخن گفته یا اشعاری سروده اند . نکته ی مهم این است که تنها سخن شناسان و سخن سرایان نبوده اند که در غرب از اندیشه های سعدی بهره برده اند بلکه گاهی اندیشمندان سیاسی نیز شیفته عظمت او شده اند . « سعدی کارنو » د